6-7-8 Οκτωβρίου στη Σάμο

1955 Έκδοση Πυθαγόρας                      pytha

Το επόμενο Π-Σ-Κ θα βρίσκομαι στη Σάμο για μια σειρά εκδηλώσεων αφιερωμένων στον Πυθαγόρα, τα μαθηματικά και την τέχνη.

Παρασκευή απόγευμα: Προβολή της ταινίας του Σωτήρη Τσαφούλια Έτερος Εγώ στο Βαθύ.

Σάββατο πρωί: Ομιλία στο Πανεπιστήμιο (στο Καρλόβασι) με θέμα Πυθαγόρας: Μύθοι και αλήθειες. Στη συνέχεια συνάντηση με τη λέσχη ανάγνωσης του Γυμνασίου Καρλοβασίων.

Σάββατο απόγευμα: Παρουσίαση του βιβλίου «Σφαιρικά κάτοπτρα επίπεδοι φόνοι» στο Βαθύ.

Με την ευκαιρία, αναδημοσιεύω ένα μικρό μου διήγημα, που είχε δημοσιευθεί το 2010 στο LIFO (http://www.lifo.gr/mag/features/2215) με τίτλο «Παραχειμάζων εν τη Σάμω». Ήταν τα πρώτα χρόνια του μνημονίου…

Παραχειμάζων εν τη Σάμω

του Τεύκρου Μιχαηλίδη.

 Περιοδικό Lifo

Τεύχος 210, 8-7-2010, σελ. 56 –  57

The Summer Fiction collection

 

….Παραχειμάζων δε Όμηρος εν τη Σάμω, ταις νουμηνίαις προσπορευόμενος προς τας οικίας τας ευδεμονεστάτας, ελάμβανε τι αείδων τα έπεα τάδε …

Ο καταπέλτης του Ρομίλντα βρόντηξε δυνατά πάνω στην τσιμεντένια προβλήτα. Το μπουλούκι με τους αγουροξυπνημένους ταξιδιώτες ξεχύθηκε στην προκυμαία. Δυο τρία αυτοκίνητα, μερικές μηχανές και καμιά τριανταριά επιβάτες. Ήταν αρχές του Απρίλη κι η τουριστική περίοδος δεν είχε ακόμα ξεκινήσει. Χώρια από μια παρέα ξένων, δυο μακρυμάλληδες νεαρούς με μπράτσα γεμάτα τατουάζ και τρία κοριτσόπουλα με μια υποψία κουρελιασμένου τζην γύρω από τους γοφούς και μισή ντουζίνα χαλκάδες περασμένους σ’ όλα τα μέρη του κορμιού τους, οι υπόλοιποι επιβάτες ήταν ντόπιοι. Τελευταίος, βαδίζοντας με αργά κουρασμένα βήματα, κατέβηκε κι ο Φάνης. Όλα του τα μέλη πονούσαν από τη δύσκολη νύχτα στην άβολη πολυθρόνα του σαλονιού της τρίτης θέσης. Όμως εκείνο που βάραινε περισσότερο τα πόδια του ήταν το απόλυτο κενό που απλωνόταν μπροστά του.

Ακούμπησε δίπλα του τη βαλίτσα και στάθηκε στην προκυμαία σα χαμένος μέσα στην πρωινή αχλή. Ίσα που είχε αρχίσει να χαράζει. Όσοι Καρλοβασιώτες δεν είχαν πάει στα χωράφια ήταν ακόμα κοιμισμένοι. Ένα μονάχα καφενεδάκι είχε ανοίξει, προσδοκώντας να προσελκύσει τη λιγοστή πελατεία των καινουργιοφερμένων.

Εκεί απευθύνθηκε ο Φάνης για πληροφορίες. Το λεωφορείο έφευγε στις 8. Είχε δυο ώρες και κάτι στη διάθεσή του. Ευχαρίστως θα έπινε έναν καφέ. Όταν όμως έχεις μόνο λίγα μικρά χαρτονομίσματα στην τσέπη και καμιά προοπτική για τίποτα άλλο, μετράς ακόμα και το κόστος του καφέ.

Ο ήλιος ξεπρόβαλε μέσα από τη θάλασσα βάφοντας χρυσαφιά τα γαλάζια κύματα και ζεσταίνοντας τα μουδιασμένα μέλη του, όχι όμως και την καρδιά του. Κάθισε σ’ ένα απ’ τα παγκάκια της προκυμαίας. Μέσα σε εννιά μήνες –  όσο χρειάζεται μια μάνα για να δημιουργήσει μια νέα ζωή στα σπλάχνα της –  η δική του ζωή είχε καταστραφεί.

Αρχές Ιουλίου του περασμένου χρόνου ο Αγγελάκος, ιδιοκτήτης και γενικός διευθυντής του Προτύπου Εκπαιδευτηρίου, του είχε ανακοινώσει την απόλυσή του. «Συμπληρώνεις δωδεκαετή υπηρεσία και δικαιούσαι ελάφρυνση προγράμματος και μισθολογική αναβάθμιση. Συνεπώς μου είναι ασύμφορο να σε κρατήσω», του είπε χωρίς περιστροφές. «Άλλωστε είμαι πολύ δυσαρεστημένος μαζί σου. Οι γονείς διαμαρτύρονται για τη βαθμολογία σου. Άκου μόνο 17 στο γιο του εφοπλιστή … που έχει τρία παιδιά στο σχολείο μας! Μαθηματικά στο γυμνάσιο διδάσκεις, όχι στον Αϊνστάιν!»

Έτσι ο Φάνης είχε την ιδιαίτερη τιμή να είναι το πρώτο θύμα της Άννας  Διαμαντοπούλου που μέσα σε μια νύχτα, οχυρωμένη πίσω από το σκιάχτρο του ΔΝΤ, είχε καταφέρει να μετατρέψει τους δασκάλους σε δουλοπάροικους. Με τα τέσσερα μηνιάτικα της αποζημίωσης – ακόμα και οι νόμοι του Λοβέρδου του αναγνώριζαν περισσότερα, άντε όμως να βρεις το δίκιο σου σ’ ένα κράτος όπου οι δικαστές παίζουν στο άλλο γήπεδο – ο Φάνης τα έβγαλε πέρα για οκτώ μήνες. Σ’ αυτό το διάστημα έτρεξε παντού, σε σχολεία, σε φροντιστήρια, σε τεχνικές σχολές… Δήλωσε πρόθυμος να κάνει οποιαδήποτε δουλειά. Υπάλληλος, πλασιέ, μπογιατζής… Τίποτα…

Όταν στα μέσα του Φλεβάρη διαπίστωσε ότι τον άλλο μήνα δε θα είχε να πληρώσει ούτε το νοίκι, πήρε τη μεγάλη απόφαση. Μάζεψε σ’ ένα μπαούλο τα λιγοστά του υπάρχοντα, τα εμπιστεύτηκε σ’ ένα φίλο και πήρε το καράβι για τη Σάμο. Εκεί, στους Βουρλιώτες, στα μισά του δρόμου ανάμεσα Καρλόβασι και Βαθύ, ήταν το πατρικό του: ένα εγκαταλειμμένο σπιτάκι με κεραμίδια, τριγυρισμένο από ένα περιβόλι.

Από τότε που είχε χάσει τους γονείς του, ο Φάνης δεν είχε πατήσει πόδι στη Σάμο. Μεγαλωμένος στα Πατήσια, δεν είχε ποτέ σκεφτεί πως μπορούσε να έχει  ρίζες αλλού πέρα από την οδό Λευκωσίας. Την εμμονή των γονιών του, να πηγαίνουν κάθε χρόνο το νησί και να κάνουν κάθε τόσο εργασίες συντήρησης στο σπίτι του χωριού, την έβλεπε σαν μια ανώδυνη γραφικότητα. Κι όμως αυτοί οι ραγισμένοι τοίχοι με την ξεφτισμένη μπογιά, αυτή η στέγη που κατά πάσα πιθανότητα θα έσταζε, αυτά τα λίγα τετραγωνικά φυτεμένα με λιόδεντρα, συκιές και κλήματα ήταν πια το μόνο που του είχε απομείνει για να τον κρατά, προς το παρόν τουλάχιστον, μισό σκαλοπάτι πάνω από την κατάσταση του άκληρου.

Καθισμένος πλάι στο παράθυρο του μισοάδειου λεωφορείου, ο Φάνης χάζευε πότε τις παραλίες που διαδέχονταν η μια την άλλη και πότε, απ’ την απέναντι μεριά, τα πεύκα, τα πλατάνια και τ’ αμπέλια που εναλλάσσονταν πάνω στις μαλακές πλαγιές του βουνού. Ούτε τα σμαραγδένια νερά, ούτε ο μυρωμένος θαλασσινός αέρας, ανάμεικτος με τις ανοιξιάτικες οσμές απ’ τις συκιές και τ’ αγριολούλουδα μπόρεσαν να φτιάξουν τη διάθεση του Φάνη.

Λίγα μέτρα πριν από την ξακουστή παραλία του Τσάμπου το λεωφορείο άφησε τον κύριο δρόμο κι άρχισε να ανεβαίνει αγκομαχώντας προς το βουνό. Απότομα, ξεπρόβαλε μπροστά του το χωριό και λίγο πιο πάνω το ρημαγμένο κάστρο της Λουλούδας. «… Η Λουλούδα, η κόρη του παπά», του αφηγούταν όταν ήταν μικρός η μάνα του, «πήγαινε κάθε μέρα στο κάστρο ν’ αγναντέψει τη θάλασσα. Όμως τα ξωτικά του βουνού ζηλέψανε τη νιότη και την ομορφιά της· άξαφνα ο τόπος πλημμύρισε απ’ όλες της άνοιξης τις μυρωδιές· όλα του λόγκου τα φυτά στείλαν το πιο μεθυστικό τους άρωμα στης κόρης τα ρουθούνια· κι εκείνη λιγοθύμησε κι έπεσε και τσακίστηκε στη ρεματιά…». Ο Φάνης χαμογέλασε πικρά. Μήπως αυτό ήταν η λύση;

Το λεωφορείο τον άφησε στην πλατεία του χωριού. Βιαστικά, από φόβο μήπως του πιάσει κανένας την κουβέντα, ο Φάνης άρπαξε τη βαλίτσα του κι άρχισε να ανηφορίζει το δρομάκι που οδηγούσε προς το πατρικό του. Η σκουριασμένη αυλόπορτα έσκουξε με παράπονο καθώς την άνοιξε. Στάθηκε καταμεσίς στο περιβόλι και κοίταξε γύρω του. Οι ελιές, αν και πνιγμένες στην παραφυάδα, ήταν γεμάτες άνθη. Η κληματαριά, χρόνια ακλάδευτη, ήταν γεμάτη νεαρά τσαμπιά με άγουρες ακόμα ρώγες σαν το κεφάλι της καρφίτσας. Οι συκιές κατάφορτες κι αυτές. Μέτρησε με το μάτι το μέχρι χτες περιφρονημένο βιος του, το μοναδικό του βιος.

Χωρίς να ξέρει το γιατί έσκυψε και πήρε στα χέρια του δυο σβόλους χώμα. Η τραχιά αίσθηση στο δέρμα του ήταν ευχάριστη. Τους έσφιξε στις χούφτες του κι ένιωσε να τον πλημμυρίζει ένα παράξενο συναίσθημα, μια πρωτόγνωρη δύναμη. Σαν μια φευγαλέα οπτασία πέρασαν μπρος από τα μάτια του οι φάλαγγες των ξεκληρισμένων που διωγμένοι από τα βάθη της Μικρασίας, τις αρχαίες Κλαζομενές, είχαν βρει μια νέα πατρίδα σε τούτον εδώ τον τόπο. Ένιωσε το πείσμα τους να τον κυριεύει. Όχι. Δε θάχε την τύχη της Λουλούδας. Σαν τον Ανταίο κι αυτός θ’ αντλούσε νέα ζωή από τη γη, τη μάνα του.

http://www.lifo.gr/mag/features/2215

 

 

Advertisements

22/9 Δράμα – 23/9 Θεσσαλονίκη

Την Παρασκευή 22/9, στις 13:00, στα «Αίθρια Λογοτεχνικά Μεσημέρια» που οργανώνονται στα πλαίσια του Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας στο Πάρκο Αγίας Βαρβάρας, θα παρουσιαστεί το βιβλίο μου Σφαιρικά κάτοπτρα επίπεδοι φόνοι.

Όλο το πρόγραμμα για τα λογοτεχνικά μεσημέρια εδώ:

http://www.debop.gr/events/aithria-logotexnika-mesimeria-sti-drama

φεστιβάλ Δράμας08 Σφαιρικά κάτοπτρα, επίπεδοι φόνοι

 

Το Σάββατο 23/9 στις 19:30, η πρώτη εκδήλωση για φέτος της ομάδας ΘΑΛΗΣ+ΦΙΛΟΙ στο Μουσείο Βυζαντινού Πολιτιτσμού στη Θεσσαλονίκη.

Θέμα: Γεωμετρία και φως – μια περιδιάβαση στις αρχαίες και μεσαιωνικές αντιλήψεις για τη φύση και τη διάδοση του φωτός.

γεωμετρία και φως

 

Τα σφαιρικά κάτοπτρα στο Ψυχικό

Τη Δευτέρα 26 Ιουνίου, στις 19:30, στο Πολιτιστικό Κέντρο Μπενετάτου του Δήμου Φιλοθέης – Ψυχικού με αφορμή το βιβλίο μου Σφαιρικά Κάτοπτρα Επίπεδοι Φόνοι θα μιλήσουμε για την Κύπρο, για τα Αραβικά Μαθηματικά και για την Αστυνομική Λογοτεχνία.

Layout 1

Γεωμετρία και φως

Το Σάββατο, 1 Απριλίου, στις 19:30, στο Βόλο παρουσιάζω το μαθηματικό πλαίσιο πάνω στο οποίο στηρίχθηκε το τελευταίο μου μυθιστόρημα, ΣΦΑΙΡΙΚΑ ΚΑΤΟΠΤΡΑ ΕΠΙΠΕΔΟΙ ΦΟΝΟΙ

17264548_385907081790276_7211372074468806028_n

10- 11 – 12 Φεβρουαρίου τα Σφαιρικά Κάτοπτρα στη Θράκη

Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου, βράδυ: ΞΑΝΘΗ

Σάββατο 11 Φεβρουαρίου, μεσημέρι: ΚΟΜΟΤΗΝΗ

Σάββατο 11 Φεβρουαρίου, βράδυ: ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ

Κυριακή 12 Φεβρουαρίου, πρωί: Μουσείο Τσακίρη, ΣΟΥΦΛΙLayout 1%ce%ba%ce%bf%ce%bc%ce%bf%cf%84%ce%b7%ce%bd%ce%ae%ce%b1%ce%bb%ce%b5%ce%be%ce%b1%ce%bd%ce%b4%cf%81%ce%bf%cf%85%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%b7

%cf%83%ce%bf%cf%85%cf%86%ce%bb%ce%b9

Τρίτη 1 Νοεμβρίου στις 8:00

_                   ,_      1          __Layo

Αποσπάσματα από το βιβλίο θα διαβάσει ο Ανδρέας Μιχαηλίδης

Τρίτη 1 Νοεμβρίου στις 8:00

%cf%83%cf%80%ce%b9%cf%84%ce%b9-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%ba%cf%8d%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%85

30/9 Θεσσαλονίκη – 1/10 Δράμα

_               I  _           30              _%ce%b4%cf%81%ce%b1%ce%bc%ce%b1

Η Έφη Φαλίδα στα Νέα του Σαββάτου 10/9/16

08 Σφαιρικά κάτοπτρα, επίπεδοι φόνοι

Τον Μεσαίωνα η αντιγραφή χειρογράφων ήταν μία από τις κατεξοχήν δραστηριότητες των μοναχών. Οι οποίοι στα διαλείμματα του χρόνου προσευχής τους ετοίμαζαν αντίγραφα των αρχαίων παπύρων και χειρογράφων ή τα μετέφραζαν προκειμένου να διαφυλάξουν τη γνώση. Ανάλογα με τις ανοιχτές ή κλειστές αντιλήψεις που είχαν προς τη φιλοσοφία, σκοπός της αντιγραφής ήταν η διάδοση της πνευματικής και της επιστημονικής σκέψης. Πρωταγωνιστές στη φιλοσοφία εκείνη την εποχή δεν ήταν μόνο οι ορθόδοξοι πατέρες ή οι εκπρόσωποι του καθολικισμού. Οι άραβες δάσκαλοι των Μαθηματικών και της Φυσικής είχαν πολλά να προσφέρουν με τις ανακαλύψεις τους στην εξέλιξη της ανθρωπότητας. Όπως ο Αλχαζέν και ο Αβερρόης, θα μας θυμίσει ο Τεύκρος Μιχαηλίδης. Ένας θετικός επιστήμονας ο οποίος έχει παρασυρθεί από το πάθος του για τη συγγραφή μαθηματικών μυθιστορημάτων και ο οποίος προσθέτει στο συγγραφικό του έργο το νέο του μυθιστόρημα «Σφαιρικά κάτοπτρα, επίπεδοι φόνοι», σκοπεύοντας ενδόμυχα να ακολουθήσει τη μυθοπλαστική παράδοση του Ουμπέρτο Εκο που άνοιξε με το «Όνομα του Ρόδου». Αναλογίες γύρω από τους φόνους που προκάλεσε το χαμένο βιβλίο του Αριστοτέλη στον Εκο δίνει το «Κιτάπ αλ Μαναζίρ» – «Εγχειρίδιο της Οπτικής» του άραβα μαθηματικού Αλχαζέν στο γεμάτο συνειρμούς μυθιστόρημα του Μιχαηλίδη.
Ηδονοβλεπτική ανάγνωση Η ιστορία του ανατρέχει σε χρόνο παρελθοντικό, στα εδάφη της Κύπρου. Ο συγγραφέας επιχειρεί μια σύνδεση μεταξύ της Γ’ Σταυροφορίας, την εποχή του Ριχάρδου Α’ του Λεοντόκαρδου, βασιλιά της Αγγλίας, και της αγγλικής κατοχής της Κάπρου τη δεκαετία του ’50. Σε κάθε περίπτωση, ο άγγλος καταχτητής εμφανίζεται και στα δύο μέρη της δράσης του βιβλίου. Οι πρωταγωνιστές της ιστορίας προσφέρουν στον αναγνώστη του βιβλίου την απόλαυση της ηδονοβλεπτικής παρακολούθησης των προσωπικών τους, απόρρητων κάποτε, δεδομένων. Οι πανερωτικές σχέσεις του Ριχάρδου Α’, οι περιπτύξεις του κύπριου μοναχού με την έμπιστη συνοδό της βασιλικής συζύγου του Ριχάρδου είναι γαϊτανάκι που τον χορό του σταματά ένας φόνος στο βασίλειο της Κύπρου του 12ου αιώνα. Σε αυτά τα δύο ιστορικά πλαίσια εκτυλίσσεται η υπόθεση ενός αραβικού μεσαιωνικού χειρογράφου, του «Κιτάπ αλ Μαναζίρ». Πρόκειται για το «Εγχειρίδιο της Οπτικής» του σημαντικού άραβα μαθηματικού Ιμπν αλ Χαϊτάμ (π. 965 – π. 1040), γνωστού ως Αλχαζέν, ο οποίος έζησε στη Βασόρα του σημερινού Ιράκ και στην Αίγυπτο. Το «Εγχειρίδιο της Οπτικής» μελετήθηκε επισταμένως από κορυφαίους πρωταγωνιστές της επιστημονικής επανάστασης που σημειώθηκε κατά τον υστέρα Μεσαίωνα και κατά τα χρόνια της Αναγέννησης στη Δυτική Ευρώπη, μεταξύ αυτών από τον Ρότζερ Μπέικον (1214-1292, πρώιμο και ένθερμο υποστηρικτή της εισαγωγής πειραματικών μεθόδων στην επιστημονική μελέτη), τον ιταλό αρχιτέκτονα, μηχανικό, γλυπτή, ζωγράφο, προσωποποίηση του αναγεννησιακού ανθρώπου Λεονάρντο ντα Βίντσι (1452-1519), τον Ολλανδό μαθηματικό Κρίστιαν Χόιχενς (16291695), τον γάλλο φιλόσοφο και μαθηματικό Ρενέ Ντεκάρτ και τον γερμανό μαθηματικό και αστρονόμο Γιοχάνες Κέπλερ (1571-1630), εισηγητή του ηλιοκεντρικού πλανητικού συστήματος, της περιστρεφόμενης γύρω από τον Ηλιο Γης και των τριών νόμων που διέπουν την κίνηση των πλανητών, νόμων που φέρουν το όνομά του. Το «Εγχειρίδιο της Οπτικός» εισάγεται στην πλοκή του μυθιστορήματος καθώς ένα σπάνιο αντίγραφό του στα αραβικά έχει υπό την κατοχή της η δόνα Εστεφάνα, προσωπική γιατρός της βασίλισσας Βερεγγάρια, συζύγου του Ριχάρδου Α’. Ενα αντίγραφο που είναι το τελευταίο και πιο πολύτιμο δώρο του άραβα πολυεπιστήμονα του 12ου αιώνα Ιμπν Ρουσντ, γνωστότερου ως Αβερρόη, δασκάλου της Εστεφάνα.
Το κάτοπτρο Ανάμεσα στα προβλήματα που εξετάζονται στο «Εγχειρίδιο της Οπτικής» είναι «η εύρεση σημείου επί σφαιρικού κατόπτρου πάνω στο οποίο πρέπει να ανακλαστεί ακτίνα φωτός που ξεκινά από δοσμένο σημείο Α, ώστε η ανακλώμενη ακτίνα να διέρχεται από δοσμένο σημεία Β». Το πρόβλημα είχε μελετηθεί και από τους αρχαίους έλληνες μαθηματικούς όπως ο Ευκλείδης και ο Αρχιμήδης. Στα «Σφαιρικά κάτοπτρα» ο συγγραφέας, με έμπνευση από τα λεπτομερή σενάρια των σύγχρονων αστυνομικών τηλεοπτικών σειρών όπου οι εγκληματολογικός μέθοδοι εξελίσσονται παράλληλα με την υψηλή τεχνολογία, θα χρησιμοποιήσει το πρόβλημα για να περιγράφει τη λύση στον δεύτερο φόνο που θα συμβεί σε άλλο χρόνο, στον ίδιο τόπο. Την εποχή δηλαδή του κυπριακού αντιαττοικιακου αγώνα. Τότε που ένα αντίγραφο του «Εγχειριδίου της Οπτικής» θεωρείται πολιτισμικό αγαθό υψηλής αξίας. Και το εποφθαλμιούν τα κυκλώματα αρχαιοκαπιίλων με τα οποία συνεργάζεται ο βρετανός συνταγματάρχης, υπεύθυνος πολιτιστικών θεμάτων της βρετανικής διοίκησης του νησιού.

Οδηγός πλοήγησης στο ποτάμι των λέξεων Μια αστυνομική ιστορία για να αποκτήσει κλάση, τακτ και ευγένεια χρειάζεται κάτι από τους ήρωες της Αγκαθα Κρίστι, τον Ηρακλή Πουαρό και τη Μις Μαρπλ. Μέσα λοιπόν στη δίνη των μαθηματικών γρίφων της φυσικής, των ιστορικών γεγονότων, των φιλόδοξων μυθοπλαστικών δράσεων, ο Μιχαηλίδης ενσταλάζει τα γνώριμα χαρακτηριστικά τους στις περσόνες που ο ίδιος κατασκεύασε: τον εμμονικό γάλλο ειδικό της παλαιογραφίας και την αγγλίδα γεροντοκόρη βυζαντινολόγο. Οι οποίοι μαζί με τον νεαρό κύπριο ευφυή μαθηματικό – το alter ego του συγγραφέα – συγχρωτίζονται με τον υπεύθυνο Τύπου και Πληροφοριών της βρετανικής διοίκησης Κύπρου Λόρενς Ντάρελ (κλείσιμο ματιού από τον Τεύκρο Μιχαηλίδη, καθώς πράγματι ο διάσημος συγγραφέας κατείχε αυτή τη θέση στην Κύπρο διάστημα 1954-56) ως εμπειρογνώμονες για την αξιολόγηση του χειρογράφου. Και στο βάθος της αφήγησης η επιθυμία του Μιχαηλίδη να εμπλουτίσει και με πολιτικές προεκτάσεις την αφήγησή του. Το απόσπασμα από τις «Αμφιβολίες σχετικά με τον Πτολεμαίο» του περίφημου Αραβα Ιμπν αλ Χαϊτάμ, με το οποίο ανοίγει το βιβλίο, χρησιμεύει ως «οδηγός πλοήγησης» σε αυτό το ποτάμι λέξεων μέσα στο οποίο ο συγγραφέας ρίχνει τους αναγνώστες του: «Καθήκον του ανθρώπου που μελετά τα γραπτά των σοφών, αν έχει μόνο στόχο του να μάθει την αλήθεια, είναι να γίνει εχθρός όσων διαβάζει και να τα αμφισβητεί από κάθε άποψη. Πρέπει να υποπτεύεται ακόμα και τον ίδιο τον εαυτό του και να τον εξετάζει κριτικά, για να αποφύγει να γίνει θύμα είτε της προκατάληψης είτε της συγκαταβατικότητας».

Κυριακή 4 Σεπτεμβρίου στον Φιλελεύθερο

Είναι πολλαπλή η χαρά όταν μια έγκυρη εφημερίδα της πατρίδας μου ασχολείται μ’ εμένα και τη δουλειά μου. Θερμά ευχαριστώ τον Πιερή Παναγή.

http://www.philenews.com/el-gr/politismos/518/329984/33-lepta-me-ton-teykro-michailidi

Filgood_4-908 Σφαιρικά κάτοπτρα, επίπεδοι φόνοι

Αρέσει σε %d bloggers: