Ανακοίνωση – Μάιος 2015 #5

Πρόσφατα έδωσα μια συνέντευξη στο Propaganda.gr, με αφορμή το νέο μου βιβλίο, Εγκλήματα δημοσιονομικής προσαρμογής. Αν θέλετε να τη διαβάσετε, μπορείτε να πατήσετε εδώ.

Ανακοινώσεις – Φεβρουάριος 2014 #1

2014-02-14 - Escher Την Παρασκευή, 14 Φεβρουαρίου και ώρα 20:30,  θα βρίσκομαι στο Βόλο, στο βιβλιοπωλείο «ΧΑΡΤΑ», όπου θα κάνω την ομιλία «M. C. Escher, Μαθηματικός χωρίς να το ξέρει». Πατήστε στην εικόνα για να δείτε την αφίσα της εκδήλωσης.

2014-02-15 - Larisa Presentation
Το Σάββατο, 15 Φεβρουαρίου και ώρα 12:30, θα βρίσκομαι στη Λάρισα, στο βιβλιοπωλείο «ΠΑΙΔΕΙΑ», όπου θα παρουσιάσω και θα συζητήσω για τα βιβλία μου, Τα τέσσερα χρώματα του καλοκαιριού και Ο μέτοικος και η συμμετρία με τον Αντώνη Σκιαδά. Πατήστε στην εικόνα για να δείτε την πρόσκληση.

Ανακοινώσεις – Μάιος 2013 #3

Αύριο, Πέμπτη 30 Μαΐου και ώρα 19:30, θα γίνει στο Public του Συντάγματος παρουσίαση της ανθολογίας αστυνομικών διηγημάτων, Κλέφτες κι Αστυνόμοι (Εκδόσεις Ψυχογιός), στην οποία συμμετέχω με το διήγημα «Φόνος στην Ανώτατη Σχολή».

2013-05-30 - Kleftes ki Astynomoi - Paousiasi Athinas

Ευελπιστούμε να σας δούμε όλους εκεί!

Ανακοινώσεις – Μάιος 2013 #1

Το Σάββατο, 18 Μαίου και ώρα 14:00, θα βρίσκομαι στο Περίπτερο 13 (Αίθουσα Δημήτρη Χατζή) της Διεθνούς Εκθέσως Βιβλίου στη Θεσσαλονίκη, για να συζητήσω με τον Andrew Crumey (Μόμπιους Ντικ, Πφιτζ, κύριος Μι, Αρχή του Ντ’ Αλαμπέρ και πολλά άλλα) πάνω στο έργο του.

Ανακοινώσεις – Μαρτιος 2013 #2

Διαβάστε την κριτική της Πωλίνας Γουρδέα για τον Μέτοικο στο ηλεκτρονικό περιοδικό «Βακχικόν».

2013-03-14 - Cops & Robbers AnthologyΑπό την Πέμπτη, 14 Μαρτίου, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός ο συλλογικός τόμος Κλέφτες και Αστυνόμοι, όπου συμμετέχω με το διήγημα «Έγκλημα στην Ανώτατη Σχολή». Το βιβλίο αποτελεί συλλογή επιλεγμένων αστυνομικών διηγημάτων που δραματοποιήθηκαν για την εκπομπή «Κλέφτες κι Αστυνόμοι στον 902».

Ανακοινώσεις- Ιανουάριος 2013 #3

Σήμερα στην εκπομπή της ΕΤ1, «Ο γύρος του κόσμου με 80 βιβλία», παρουσιάστηκε το βιβλίο μου Αχμές ο γιος του φεγγαριού. Μπορείτε να δείτε την εκπομπή πατώντας εδώ (προς το παρόν γράφει κατά λάθος ότι πρόκειται για τον Ροβινσώνα Κρούσο, αλλά φαντάζομαι πως Θα το διορθώσουν). Επίσης εδώ μπορείτε να δείτε την παρουσίαση του βιβλίου.

Ακόμη, πατώντας εδώ μπορείτε να διαβάσετε την κριτική του Τάσου Καφαντάρη για το βιβλίο μου Ο Μέτοικος και η Συμμετρία, στο ΒΗΜΑ.

Ανακοινώσεις – Δεκέμβριος 2012 #2

2012-12-10 - Teleftaio Dromologio Parousiasi - Small

Τη Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου 2012 και ώρα 19:00, θα συμμετάσχω στην παρουσίαση του βιβλίου του Κρίτωνος Σαλπιγκτή, Τελευταίο δρομολόγιο – Μια ιστορία του Αστυνόμου Μπέκα (εκδόσεις Αιγαίο), που θα γίνει στην αίθουσα «Ρήγας Φεραίος», Ξενοφώντος 4 στην Πλατεία Συντάγματος, 6ος όροφος. Σας αναμένουμε εκεί.

Ανακοινώσεις – Δεκέμβριος 2012 #1

Την Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου, θα βρίσκομαι στο βιβλιοπωλείο Floral (Θεμιστοκλέους 80, Εξάρχεια), συντροφιά με τους Ανδρέα Αποστολίδη, Κώστα Καλφόπουλο, Γιώργο Λεονταρίτη και Δημήτρη Παναγιωτάτο, σε μια βραδιά αφιερωμένη στο Γιάννη Μαρή. Για περισσότερες λεπτομέρειες πατήστε εδώ. Καλό μήνα!

Ανακοινώσεις – Ιούνιος 2012 #2

Κυκλοφόρησε ο συλλογικός τόμος Η Επιστορφή του Αστυνόμου Μπέκα από τις Εκδόσεις Καστανιώτη. Ο τόμος περιλαμβάνει νέες περιπέτειες του χαρακτήρα του Γιάννη Μαρή, αστυνόμου Μπέκα, γραμμένες από μέλη της Ε.Λ.Σ.Α.Λ., στον οποίο συμμετέχω κι εγώ με το διήγημα «Το Είναι και το Φαίνεσθαι». Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα εδώ και να δείτε το trailer των Εκδόσεων Καστανιώτη εδώ.

Πάσχα στο «Πράσινο Κοκόρι» (Διήγημα)

Αγαπητοί φίλοι, αντί άλλων ευχών, αναρτώ ένα μικρό πασχαλινό διήγημα.

Πάσχα στο «Πράσινο Κοκόρι»

Πόσες ώρες είχαν περάσει; Είχε πια χάσει το λογαριασμό. Απ’ τη στιγμή που ο Δάσκαλος, μ’ εκείνο το τραγικό «Τετέλεσται», είχε παραδώσει το πνεύμα, δεν είχε σταματήσει να τρέχει σε δρόμους και σοκάκια της Γερουσαλήμ σαν κυνηγημένος. Όχι «σαν». Ένιωθε κυνηγημένος. Ήταν κυνηγημένος! Το μουρμουρητό του ανέμου, τ’ αλυχτίσματα των σκυλιών, οι σκιές των δέντρων ακόμα κι οι σιωπηλές κόχες των σπιτιών έμοιαζαν όλα να τον αποστρέφονται, να τον αποδιώχνουν με την ίδια αδυσώπητη μομφή: «Προδότη!» Ένιωσε το στόμα του να στεγνώνει, τη γλώσσα του να κολλάει στον ουρανίσκο, το λαιμό του να σφίγγεται. Διψούσε. Έσκυψε να πιει από το κελαρυστό νερό μιας κρήνης. Μα κι αυτή σαν τον αντίκρισε στέρεψε μη θέλοντας να δροσίσει το λαρύγγι του προδότη.

Έξαφνα από κάπου άκουσε γέλια και φωνές. Σήκωσε το κεφάλι. Βρισκόταν μπροστά σ’ ένα καπηλειό. «Το Πράσινο Κοκόρι» έγραφε η ταμπέλα του, κι είχε από πάνω της ένα καταπράσινο πετεινάρι, στεφανωμένο μ΄ έναν ήλιο, ένα ημικύκλιο απ’ όπου ξεφύτρωναν κάμποσα άγρια τριγωνικά δόντια. Αναθάρρησε. Εκεί, εκεί θα έβρισκε λίγο νερό, μια λεμονάδα, μια μπίρα, οτιδήποτε να δροσίσει το μέσα του που φλεγόταν. Τρικλίζοντας κατευθύνθηκε προς την πόρτα. Δυο γιγαντόμορφοι φουσκωτοί του έφραξαν το δρόμο.

«Για πού το ‘βαλες παλικάρι;» ρώτησε άγρια ο ένας.

«Κάτι να πιω, διψώ», ψέλλισε. «Έχω να πληρώσω» βιάστηκε να προσθέσει βγάζοντας απ’ την τσέπη του ένα από τα αργύρια.

«Φύλαξε τον παρά σου κακομοίρη», του είπε ο άλλος φουσκωτός. «Εδώ είναι πρώτο μαγαζί. Δεν κάνει για μούτρα σαν κι εσένα».

Τους κοίταξε τον ένα μετά τον άλλο, ικετευτικά. «Το ξέρω, δεν είμαι παρά ένας προδότης. Μα διψώ. Αφήστε με• μόνο μια γουλιά να πιω και θα φύγω αμέσως. Κανέναν δε θα ενοχλήσω».

Το βλέμμα του φουσκωτού μαλάκωσε. «Τι λέει ετούτος μωρέ Βάγγο; Κατάλαβες;»
«Ό,τι άκουσες, άκουσα Τεό», απάντησε ο Βάγγος. «Λέει πως είναι κι αυτός προδότης».

«Και σαν τι έχεις προδώσει παλικάρι;», ρώτησε αυτός που τον έλεγαν Τεό.

«Πρόδωσα το Δάσκαλό μου, πρόδωσα το Χριστό», είπε με συντριβή ο Ιούδας, ενώ μέσα του έσβηνε κι η τελευταία ελπίδα πως θα ξεδιψάσει. Με έκπληξη είδε το χαμόγελο ν’ ανθίζει στα πρόσωπα των φουσκωτών.

«Το Χριστό, ε;» είπε με μάτια που έλαμπαν από συγκίνηση ο Τεό. «Καλωσορίσατε και συγγνώμη που δε σας αναγνωρίσαμε αμέσως. Βάγγο, οδήγησε τον κύριο μέσα και φρόντισε να του αποδοθούν οι τιμές που του αξίζουν. Μόνο καλύτερα να ενημερώσεις τον κύριο Νικ», πρόσθεσε χαμηλόφωνα. «Έχει αυτός τον τρόπο του να το πει στο αφεντικό». Έκανε μια μεγάλη υπόκλιση και άνοιξε την πόρτα ενώ ο Βάγγος παραμέριζε κάνοντάς του χώρο να περάσει πρώτος.

Έκπληκτος ο Ιούδας προχώρησε στη μεγάλη αίθουσα. Γύρω από ένα μεγάλο τραπέζι φορτωμένο με μεζέδες και ποτά ήταν καθισμένοι όλοι τους. Ο Εφιάλτης, ο Τζόρτζι Παπακό, η Ωραία Άννα, ο Πήλιος Γούσης, ο Κουίσλιγκ, ο Τσολάκογλου. Στην κορυφή του τραπεζιού ανάμεσα στο Ρίκο και τον Νίκ βρισκόταν ο Τζεφ. Ήταν ο μόνος που δεν έπινε ουίσκι. Καθόταν σ’ ένα ποδήλατο γυμναστικής κι έμοιαζε να βρίσκεται στον κόσμο του χωρίς να αντιλαμβάνεται τι ακριβώς γινόταν.

Ο Ιούδας έκανε μερικά βήματα μέσα στην αίθουσα. Όλοι εκτός από τον Τζεφ σηκώθηκαν να τον υποδεχτούν ανταλλάσσοντας μεταξύ τους ψίθυρους θαυμασμού ανάμεικτους με κάποια δόση ζήλιας. Τους μιμήθηκαν κι οι θαμώνες από τα γύρω τραπέζια. Οι περισσότεροι του ήταν άγνωστοι. Αναγνώρισε μόνο τον Κούφι, τον Ντρου και τον Πάνο τον Βλάσφημο. Με ιδιαίτερο σεβασμό ο Βάγγος τον οδήγησε δίπλα στον Τζεφ, που με έκδηλη δυσφορία μετακίνησε λίγο το ποδήλατό του για να χωρέσει μια καρέκλα ακόμα, ανάμεσα σ’ εκείνον και τον Ρίκο.

«Τι θα πάρετε», ρώτησε αμέσως ο Φώτης, το γκαρσόνι.

«Λίγο νερό», τραύλισε ο Ιούδας. Όλοι γέμισαν τα ποτήρια τους και περίμεναν όρθιοι να του γεμίσει ο Φώτης το δικό του. «Στον Ιούδα, το δάσκαλο, το φωτεινό μας παράδειγμα, τον πρώτο ανάμεσά μας», είπε ο Τζόρτζι Παπακό υψώνοντας το ποτήρι.

«Στον Ιούδα», απάντησαν οι άλλοι, αδειάζοντας το ποτήρι τους. Ύστερα όλοι μαζί ξέσπασαν σε επευφημίες και χειροκροτήματα.

«Αλήθεια, πες μας», ρώτησε ο Νικ όταν ησύχασαν κάπως τα πράματα, «πόσο τον πούλησες το Χριστό;»

«Τριάντα αργύρια», απάντησε μηχανικά ο Ιούδας που εξακολουθούσε να μην καταλαβαίνει τι συμβαίνει.

Στο άκουσμα της τιμής έπεσε μια παγωμάρα στην ομήγυρη. Μ’ ένα νεύμα ο Ρίκο έδωσε στο Βάγγο και τον Τεό τη διαταγή του. Αυτοί βιάστηκαν ν’ αρπάξουν τον Ιούδα απ’ τις μασχάλες και σηκωτό τον έσυραν μέχρι την πόρτα. Εκεί μ’ ένα συντονισμένο «έι οπ» τον έστειλαν να κυλιστεί στο χώμα, πέντε-έξι μέτρα μακριά απ’ την είσοδο του «Πράσινου Κόκορα».

Βγαίνοντας από το Νιρβάνα του ο Τζέφ στράφηκε στο Νικ να τον ρωτήσει τι συμβαίνει.

«Τίποτα μωρέ», απάντησε αυτός. «Ένας φτηνιάρης γύφτουλας είχε τη φιλοδοξία να κάτσει ανάμεσά μας. Άκου μόνο τριάντα αργύρια για τον ίδιο το Χριστό. Κάτι τέτοια λαμόγια είναι που χαλάν την πιάτσα». Έφτυσε με περιφρόνηση στο πάτωμα κι άναψε το πούρο του.

***     ***     ***

Καλή Ανάσταση!

Αρέσει σε %d bloggers: